Najnowsze komentarze
 
2011-11-10 12:16
projekty-dom do wpisu:
tania energia, energia tanio, energia taniej, tani prąd, prą
Nie lubię takiego upychania słów kluczowych w tytułach :(


O mnie


Kategorie Bloga
 
Ogólne
 




Archiwum Bloga
 
Rok 2010

tania energia energia tanio energia taniej

taniaenergia

2010-12-09 10:34
 Oceń wpis
   

Możesz sam decydować o wysokości swoich rachunków
Od 1 lipca 2007 roku możliwość swobodnego wyboru sprzedawcy energii
elektrycznej   uzyskali   wszyscy   odbiorcy,   nie   wyłączając   z   tego   przywileju
odbiorców indywidualnych (gospodarstw domowych).
Swobodny wybór sprzedawcy  na rynku energii elektrycznej w Polsce,
polegający na aktywnym zakupie energii  elektrycznej  możliwe  jest  dzięki   tzw.
zasadzie dostępu stron trzecich do sieci zwanej zasadą  TPA  (z ang. Third Part
Access).

Zasada   ta   oznacza  możliwość   korzystania   z   sieci   lokalnego  OSD –
Operatora Sieci  Dystrybucyjnej  oraz umożliwia zakup energii  elektrycznej  u
dowolnego sprzedawcy posiadającego odpowiednią koncesje wydaną przez Urząd
Regulacji Energetyki i zajmującego się handlem energią elektryczną. W praktyce
oznacza to,  że  lokalny  Operatora Sieci  Dystrybucyjnej  – OSD  zobowiązany
jest  do dystrybucji  energii  kupionej  przez  odbiorcę   znajdującego   się na  jego
obszarze działania, oczywiście pod warunkiem, że jest to technicznie możliwe.

Obecnie obowiązującym aktem prawa wspólnotowego, w którym zawart
zasadę   TPA   jest  Dyrektywa   2003/54/WE   Parlamentu   Europejskiego
sprawie   wspólnych   zasad   dla   wewnętrznego   rynku   energii   elektrycznej.   W
szczególności  art. 3 ust. 5 Dyrektywy zobowiązał kraje członkowskie do tego
aby uprawnieni odbiorcy mogli zmienić sprzedawcę energii elektrycznej.
Polska, podobnie jak pozostałe państwa członkowskie, została zobligowan
do przyjęcia odpowiednich rozwiązań prawnych, zbieżnych z przesłankami praw
wspólnotowego  i   tak  zgodnie  z  ustawą  Prawo Energetyczne art.  4j  polsc
odbiorcy  mają   prawo  zakupu  energii   elektrycznej  od wybranego   przez   sieb
sprzedawcy.

Dodatkowo,   aby   zapewnić   odbiorcom   możliwość   korzystania  
nadanego   im   prawa,   ustawodawca   zobowiązał   przedsiębiorstwa   świadcząc
usługi  dystrybucyjne energii  elektrycznej  (OSD)  do świadczenia  tych usług n
zasadzie równoprawnego traktowania wszystkich odbiorców (art. 4 ust. 2).



2010-12-09 10:31
 Oceń wpis
   

Dyrektywa 2003/54/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca
2003 r.
dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i
uchylająca dyrektywę 96/92/WE
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art.
47 ust.2, art. 55 i 95,
uwzględniając wniosek Komisji
1)
,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno - Społecznego2)
,
uwzględniając konsultacje przeprowadzone z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu3)
,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)  Dyrektywa 96/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z dnia 19
grudnia 1996 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej
4)

wniosła istotny wkład do działań zmierzających do stworzenia rynku wewnętrznego
energii elektrycznej.
(2)  Doświadczenie zebrane w trakcie wykonania niniejszej dyrektywy wskazuje, że
korzyści, jakie mogą pojawić się wraz z wprowadzeniem rynku wewnętrznego energii
elektrycznej, polegają na zwiększeniu wydajności, spadku cen, wyższych standardach
obsługi i zwiększonej konkurencyjności. Pozostają jednak istotne braki i możliwość
poprawy funkcjonowania rynku, w szczególności potrzebne są konkretne przepisy dla
zapewnienia jednakowych warunków działania w sferze wytwarzania energii
elektrycznej i zmniejszenia ryzyka dominacji rynkowej i zachowań grabieżczych,
zapewniając niedyskryminacyjne taryfy przesyłowe i dystrybucyjne poprzez dostęp do
sieci na podstawie taryf opublikowanych przed ich wejściem w życie, oraz zapewniając
ochronę praw małych i słabych odbiorców, jawność informacji dotyczących źródeł
energii dla wytwarzania elektryczności, a także odniesienie do źródeł, gdzie to możliwe,
podając informację dotyczącą ich wpływu na środowisko.
(3)  Rada Europejska na szczycie w Lizbonie w dniach 23 i 24 marca 2000 r., wezwała do
podjęcia pilnych działań zmierzających do stworzenia rynku wewnętrznego zarówno w
sektorze energii elektrycznej jak i w sektorze gazu, a także do przyśpieszenia liberalizacji
w tych sektorach w celu osiągnięcia w pełni działającego rynku wewnętrznego.
Parlament Europejski, w swej rezolucji z dnia 6 lipca 2000 r. w sprawie drugiego
sprawozdania Komisji dotyczącego stanu liberalizacji rynków energetycznych, wezwał
Komisję do przyjęcia szczegółowego harmonogramu prowadzącego do osiągnięcia
dokładnie zdefiniowanych celów zmierzających do stopniowej, ale całkowitej liberalizacji rynku energetycznego.
(4)  Wolności jakie Traktat gwarantuje obywatelom Europy - swobodny przepływ towarów,
swoboda świadczenia usług i swoboda przedsiębiorczości – są możliwe jedynie w
warunkach całkowicie otwartego rynku, który pozwala wszystkim odbiorcom na
swobodny wybór ich dostawców, a wszyscy dostawcy mają swobodę zaopatrywania
swoich odbiorców.
(5)  Podstawowe przeszkody w osiągnięciu w pełni działającego i konkurencyjnego rynku
wewnętrznego są związane między innymi z kwestiami dostępu do sieci, problemami
taryfikacji i różnymi stopniami otwarcia rynku w poszczególnych Państwach
Członkowskich.
(6)  W odniesieniu do funkcjonowania konkurencji, dostęp do sieci musi być
niedyskryminacyjny, przejrzysty i uczciwie wyceniony.
(7)  W celu zakończenia procesu tworzenia rynku wewnętrznego energii elektrycznej sprawą
najwyższej wagi jest niedyskryminacyjny dostęp do operatora systemu przesyłowego lub
dystrybucyjnego. Operator systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego może obejmować
jedno lub więcej przedsiębiorstw.
(8)  W celu zapewnienia skutecznego i niedyskryminacyjnego dostępu do sieci, za właściwe
uznaje się rozwiązanie, w którym systemy przesyłowe i dystrybucyjne są prowadzone
przez podmioty prawnie odrębne, w przypadku istnienia przedsiębiorstw zintegrowanych
pionowo. Komisja powinna oceniać środki skutku równoważnego, opracowane przez
Państwa Członkowskie, dla osiągnięcia celu tego wymogu, a gdzie stosowne, Komisja
powinna przedstawiać propozycje wprowadzenia zmian w niniejszej dyrektywie. Uznaje
się również za właściwe, aby operatorzy systemów przesyłowych i dystrybucyjnych
mieli skuteczne prawo do podejmowania decyzji odnoszących się do środków
koniecznych dla utrzymania, działania i rozwoju sieci, jeżeli dane środki są własnością i
są użytkowane przez przedsiębiorstwa zintegrowane pionowo. Konieczne jest również
zapewnienie niezależności operatorów systemów przesyłowych i dystrybucyjnych, w
szczególności w odniesieniu do ich działalności w obszarze wytwarzania i dostarczania
energii elektrycznej. Z tego też względu między każdą firmą produkującą / dostarczającą
energię elektryczną a operatorami systemów przesyłowych i operatorami systemów
dystrybucyjnych musi znaleźć się niezależna struktura zarządzająca.  
Jednakże, istotne jest rozróżnienie między taką odrębnością prawną i podziałem
własności. Odrębność prawna nie pociąga za sobą zmiany własności aktywów i nie stoi
na przeszkodzie stosowaniu podobnych lub identycznych warunków zatrudniania we
wszystkich przedsiębiorstwach zintegrowanych pionowo. Jednakże, powinien zostać
zapewniony niedyskryminacyjny proces podejmowania decyzji poprzez środki
organizacyjne dotyczące niezależności odpowiedzialnych decydentów.
(9)  W przypadku małych systemów, usługi pomocnicze mogą być zapewniane przez
operatorów systemu przesyłowego (TSOs) połączonych wzajemnie z małymi systemami.
(10) Niniejsza dyrektywa nie dotyczy wprawdzie kwestii własnościowych, należy jednak
przypomnieć, że w przypadku przedsiębiorstwa prowadzącego działalność przesyłową i
dystrybucyjną i zachowującego oddzielność formy prawnej od przedsiębiorstw
prowadzących działalność wytwórczą/dostawczą, wyznaczonymi operatorami systemu
mogą być te same przedsiębiorstwa, do których należy infrastruktura.
(11) Dla uniknięcia nakładania nieproporcjonalnych obciążeń finansowych i
administracyjnych na małe spółki dystrybucyjne, Państwa Członkowskie powinny mieć
możliwość, gdzie konieczne, wyłączyć takie spółki ze spełniania wymogów rozdziału dystrybucji.
(12) Procedury udzielania zezwoleń nie powinny prowadzić do obciążeń administracyjnych
nieproporcjonalnych do wielkości i potencjalnego oddziaływania producentów energii
elektrycznej.
(13) Należy podjąć dalsze działania dla zapewnienia przejrzystych i niedyskryminacyjnych
taryf za dostęp do sieci. Taryfy te powinno się stosować w odniesieniu do wszystkich
użytkowników systemu na zasadach niedyskryminacyjnych.
(14) W celu ułatwienia zawierania umów przez przedsiębiorstwa energii elektrycznej
działające w Państwie Członkowskim na dostawę energii elektrycznej dla uprawnionych
odbiorców w innym Państwie Członkowskim, Państwa Członkowskie i, jeśli jest to
właściwe, krajowe organy regulacyjne powinny dążyć do ujednolicenia warunków i tego
samego zakresu uprawnień dla całego rynku wewnętrznego.
(15) Istnienie skutecznych przepisów prawnych, realizowanych przez jeden lub więcej
krajowych organów regulacyjnych, jest ważnym czynnikiem dla zagwarantowania
niedyskryminacyjnego dostępu do sieci. Państwa Członkowskie określają funkcje,
kompetencje i uprawnienia administracyjne organów regulacyjnych. Jest rzeczą istotną,
aby organy regulacyjne we wszystkich Państwach Członkowskich miały ten sam
minimalny zakres kompetencji. Organy te powinny mieć kompetencje do ustalania lub
zatwierdzania taryf lub, co najmniej metodę stanowiącą podstawę do obliczania taryf
przesyłowych i dystrybucyjnych. Dla uniknięcia niepewności, a także kosztownych i
czasochłonnych sporów, taryfy te powinny być publikowane przed ich wejściem w życie.
(16) Komisja zasygnalizowała swój zamiar powołania Europejskiego Organu Regulacyjnego
Energii Elektrycznej i Gazu, który stworzyłby odpowiedni mechanizm doradczy
propagujący współpracę i koordynację działań krajowych organów regulacyjnych, w celu
promowania rozwoju rynku wewnętrznego energii elektrycznej i gazu, a także
przyczyniania się do jednolitego stosowania, we wszystkich Państwach Członkowskich,
zaleceń ustanowionych w niniejszej dyrektywie i dyrektywie 2003/55/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. dotyczącej wspólnych zasad rynku
wewnętrznego gazu ziemnego5)
i w rozporządzeniu (WE) nr 1228/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie warunków dostępu do sieci w
odniesieniu do transgranicznej wymiany energii elektrycznej
6)
.
(17) W celu zapewnienia skutecznego dostępu do rynku wszystkim uczestnikom rynku,
łącznie z nowymi podmiotami, konieczne są niedyskryminacyjne i odzwierciedlające
koszty mechanizmy wyrównawcze. W chwili, kiedy rynek energii elektrycznej stanie się
dostatecznie płynny, cel ten powinien być osiągnięty poprzez ustanowienie przejrzystego
mechanizmu rynkowego dostaw i zakupu energii elektrycznej koniecznych w ramach
wymagań wyrównawczych. W sytuacji braku takiego płynnego rynku, krajowe organy
regulacyjne powinny odgrywać aktywną rolę w zapewnianiu, że taryfy wyrównawcze są
niedyskryminacyjne i odzwierciedlające koszty. Równocześnie należy zapewnić
właściwe środki zachęcające dla zrównoważenia dopływu i poboru energii elektrycznej
w sposób niestanowiący zagrożenia dla systemu.
(18) Krajowe organy regulacyjne powinny być w stanie ustalać lub zatwierdzać taryfy, lub
metody stosowane do wyliczania taryf, w oparciu o propozycje operatora systemu
przesyłowego lub operatora(-ów) systemu dystrybucyjnego, lub w oparciu o propozycje
uzgodnione między tym operatorem(-ami) i użytkownikami sieci. Realizując te cele,
krajowe organy regulacyjne powinny zapewnić taryfy przesyłowe i dystrybucyjne nie
mające charakteru dyskryminacyjnego i odzwierciedlające koszty; powinny także
uwzględniać długoterminowe marginalne koszty sieci, których można uniknąć za
pomocą rozproszonego wytwarzania oraz środków zarządzania popytem.  (19) Cały wspólnotowy przemysł i handel, łącznie z małymi i średnimi przedsiębiorstwami, a
także wszyscy obywatele Wspólnoty korzystający z gospodarczych przywilejów rynku
wewnętrznego powinni także móc korzystać z wysokiego poziomu ochrony
konsumentów; ponadto w szczególności gospodarstwa domowe a także tam, gdzie
Państwa Członkowskie uznają to za stosowne, małe przedsiębiorstwa, powinny móc
korzystać z gwarancji administracji publicznej, szczególnie w odniesieniu do
bezpieczeństwa dostaw i rozsądnych taryf, ze względu na uczciwość, konkurencyjność i,
pośrednio, w celu stworzenia nowych miejsc pracy.
(20) Odbiorcy energii elektrycznej powinni mieć prawo swobodnego wyboru swego
dostawcy. Tym niemniej, dla całkowitego osiągnięcia rynku wewnętrznego energii
elektrycznej powinno się przyjąć podejście etapowe, dla umożliwienia dostosowania się
przemysłu i zapewnienia istnienia właściwych środków i systemów ochrony interesów
odbiorców oraz zapewnienia im rzeczywistego i skutecznego prawa wyboru ich
dostawcy.
(21) Stopniowe otwieranie rynku na rzecz pełnej konkurencji powinno jak najszybciej usuwać
różnice między Państwami Członkowskimi. Należy zapewnić przejrzystość i pewność
stosowania niniejszej dyrektywy.
(22) Prawie wszystkie Państwa Członkowskie wybrały przejrzystą procedurę udzielania
zezwoleń jako sposób zapewnienia konkurencji na rynku wytwarzania energii
elektrycznej. Państwa Członkowskie powinny jednakże zapewnić możliwość
zwiększenia bezpieczeństwa dostaw poprzez uruchomienie procedur przetargowych lub
procedur równoważnych w przypadku gdy wystarczająca zdolność wytwórcza energii
elektrycznej nie zostanie zbudowana na podstawie procedur udzielania zezwoleń.
Państwa Członkowskie powinny mieć możliwość, ze względu na ochronę środowiska i
promowanie nowo powstających technologii, składania ofert na nowe zdolności na
podstawie opublikowanych kryteriów. Nowe zdolności obejmują między innymi
odnawialne źródła energii i łączną produkcję ciepła i elektryczności (CHP).
(23) W interesie bezpieczeństwa dostaw, równowaga podaży / popytu w poszczególnych
Państwach Członkowskich powinna być monitorowana, z monitoringu powinno
powstawać sprawozdanie o sytuacji na poziomie Wspólnoty, przy uwzględnieniu
zdolności przesyłowej połączeń wzajemnych między poszczególnymi obszarami. Taki
monitoring powinien być przeprowadzony dostatecznie wcześnie dla podjęcia
właściwych środków, jeżeli naruszone zostaje bezpieczeństwo dostaw. Budowa i
utrzymanie koniecznej infrastruktury sieci, łącznie ze zdolnością przesyłową połączeń
wzajemnych, powinna przyczyniać się do zapewnienia stabilnych dostaw energii
elektrycznej. Utrzymanie i budowa koniecznej infrastruktury sieci, łącznie ze zdolnością
przesyłową połączeń wzajemnych i zdecentralizowanym wytwarzaniem energii
elektrycznej, są istotnymi elementami zapewnienia stabilnych dostaw energii
elektrycznej.
(24) Państwa Członkowskie powinny zapewniać użytkownikom będącym gospodarstwami
domowymi, a także, gdzie Państwa Członkowskie uznają to za właściwe, małym
przedsiębiorstwom, prawo do dostarczania im energii elektrycznej o określonej jakości
po wyraźnie porównywalnych, przejrzystych i rozsądnych cenach. W celu zapewnienia
utrzymania wysokich standardów usługi publicznej we Wspólnocie, Komisja powinna
być powiadamiana o wszelkich działaniach podejmowanych przez Państwa
Członkowskie dla osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy. Komisja powinna regularnie
publikować sprawozdanie analizujące działania podjęte na poziomie krajowym dla
osiągnięcia celów związanych z usługą publiczną i porównania ich skuteczności, w celu
opracowania rekomendacji, co do środków, jakie należy podjąć na poziomie krajowym dla osiągnięcia wysokich standardów usługi publicznej. Państwa Członkowskie powinny
podjąć niezbędne środki dla ochrony słabych odbiorców w odniesieniu do rynku
wewnętrznego energii elektrycznej. Takie działania mogą się różnić zależnie od
specyficznych warunków w danym Państwie Członkowskim i mogą obejmować
szczególne środki w odniesieniu do płatności rachunków za energię elektryczną, lub
bardziej ogólne środki wprowadzane do systemu zabezpieczenia społecznego. Jeżeli
usługa powszechna dostępna jest również dla małych przedsiębiorstw, to środki
zapewniające tę usługę mogą być różne w odniesieniu do gospodarstw domowych i
małych przedsiębiorstw.
(25) Komisja zasygnalizowała swój zamiar podjęcia inicjatyw, w szczególności dotyczących
zakresu dostarczanych oznaczeń, w szczególności sposobu, w jaki informacja o wpływie
na środowisko, w kategorii, co najmniej wydzielania CO2 i powstawania odpadów
radioaktywnych wynikających z produkcji energii elektrycznej z różnych źródeł energii,
mogłaby być dostępna w przejrzystej, łatwo dostępnej i porównywalnej postaci w całej
Unii Europejskiej, a także sposobu w jaki środki podejmowane w Państwach
Członkowskich dla kontrolowania dokładności informacji dostarczanych przez
dostawców mogłyby być usprawnione.
(26) Przestrzeganie wymogów usługi publicznej jest fundamentalnym wymogiem niniejszej
dyrektywy jest więc rzeczą ważną, aby wspólne minimalne standardy, uznawane przez
wszystkie Państwa Członkowskie, zostały określone w niniejszej dyrektywie, która
uwzględnia takie cele jak wspólna ochrona, bezpieczeństwo dostaw, ochrona środowiska
i równoważne poziomy konkurencji we wszystkich Państwach Członkowskich. Jest
rzeczą ważną, aby wymogi usługi publicznej były interpretowane na poziomie
krajowym, uwzględniając uwarunkowania krajowe pod warunkiem przestrzegania prawa
wspólnotowego.
(27) Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć dostawcę awaryjnego. Takim dostawcą może
być dział sprzedaży przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, zajmującego się także
dystrybucją, jeżeli spełnia ono wymagania rozdzielności niniejszej dyrektywy.
(28) Środki wprowadzone przez Państwa Członkowskie do osiągnięcia celów spójności
społecznej i ekonomicznej mogą obejmować, w szczególności, zapewnienie
odpowiednich ekonomicznych środków zachęcających używając, gdzie właściwe,
wszystkich narzędzi krajowych i wspólnotowych. Narzędzia te mogą obejmować
mechanizmy zobowiązań dla zagwarantowania koniecznych inwestycji.  
(29) W zakresie w jakim środki podjęte przez Państwa Członkowskie dla spełnienia
obowiązku świadczenia usługi publicznej stanowią pomoc państwa na mocy art. 87 ust.1
Traktatu, istnieje obowiązek informowania o nich Komisję zgodnie z art. 88 ust. 3
Traktatu.
(30) Wymóg powiadamiania Komisji o każdej odmowie udzielenia zezwolenia na budowę
nowych zdolności wytwórczych, okazał się niepotrzebnym obciążeniem
administracyjnym i dlatego powinien zostać zaniechany.
(31) Ponieważ cel proponowanego działania, a mianowicie stworzenie w pełni działającego
rynku energii elektrycznej w warunkach uczciwej konkurencji, nie może być w
wystarczającym stopniu osiągnięty przez Państwa Członkowskie, może zatem, ze
względu na zakres i skutki działań, zostać w wyższym stopniu osiągnięty na poziomie
Wspólnoty, Wspólnota może zastosować środki zgodnie z zasadą pomocniczości jak
określono w art. 5. Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym
artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego
celu. (32) W świetle doświadczeń zebranych w trakcie działania dyrektywy Rady 90/547/EWG z
dnia 29 października 1990 r. w sprawie przesyłu energii elektrycznej poprzez sieci
przesyłowe
7)
, należy podjąć środki dla zapewnienia jednolitego, niedyskryminacyjnego
systemu dostępu do przesyłu, włączając transgraniczne przepływy energii elektrycznej
między Państwami Członkowskimi. Aby zapewnić jednolitość w traktowaniu
dotyczącym dostępu do sieci energii elektrycznej, również w przypadku tranzytu, ta
dyrektywa powinna zostać uchylona.
(33) Ze względu na zakres zmian wprowadzonych do dyrektywy 96/92/WE pożądane jest,
aby z uwagi na przejrzystość i racjonalizację zmienić dane przepisy.
(34) Niniejsza dyrektywa dąży do poszanowania fundamentalnych praw i jest zgodna z
zasadami uznanymi w szczególności przez Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej.




PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
ROZDZIAŁ I  
ZAKRES STOSOWANIA I DEFINICJE
Artykuł 1
Zakres stosowania
Niniejsza dyrektywa ustanawia wspólne reguły dotyczące wytwarzania, przesyłania,
dystrybucji i dostaw energii elektrycznej. Ustala ona reguły odnoszące się do organizacji
i funkcjonowania sektora energetycznego, dostępu do rynku, kryteriów i procedur
mających zastosowanie w zaproszeniach do składania ofert i przyznawania zezwoleń, a
także działania systemów.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy:
1.  „wytwarzanie” oznacza produkcję energii elektrycznej;
2.  „producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną wytwarzającą energię
elektryczną;
3.  „przesyłanie” oznacza transport energii elektrycznej przez połączoną sieć bardzo
wysokiego i wysokiego napięcia w celu dostawy do odbiorców końcowych lub do
dystrybutorów, nie obejmuje natomiast dostaw; 4.  „operator systemu przesyłowego” oznacza osobę fizyczną lub prawną
odpowiedzialną za działanie, zapewnianie konserwacji i, jeżeli konieczne, rozwój
systemu przesyłowego na danym obszarze, a także, gdzie stosowne, za jego
połączenia z innymi systemami, a także za zapewnianie długoterminowej
sprawności systemu do spełnienia uzasadnionych wymogów przesyłania energii
elektrycznej;
5.  „dystrybucja” oznacza transport energii elektrycznej systemami
dystrybucyjnymi wysokiego, średniego i niskiego napięcia w celu dostarczania jej
do odbiorców, nie obejmuje natomiast dostaw;
6.  „operator systemu dystrybucyjnego” oznacza osobę fizyczną lub prawną
odpowiedzialną za działanie, zapewnianie konserwacji i, jeśli konieczne, rozwój
systemu dystrybucyjnego na danym obszarze, a także, gdzie stosowne, za jego
połączenia z innymi systemami oraz za zapewnianie długoterminowej sprawności
systemu do spełnienia uzasadnionych wymogów dystrybucji energii elektrycznej;
7.  „odbiorcy” oznaczają odbiorców hurtowych i odbiorców końcowych energii
elektrycznej;  
8.  „odbiorcy hurtowi” oznaczają każdą osobę fizyczną lub prawną, która kupuje
energię elektryczną w celu odsprzedaży wewnątrz lub na zewnątrz systemu, w
którym działa;  
9.  „odbiorcy końcowi” oznaczają odbiorców kupujących energię elektryczną na
własny użytek;
10. „odbiorcy będący gospodarstwami domowymi” oznaczają odbiorców kupujących
energię elektryczną na potrzeby własnego gospodarstwa domowego z
wyłączeniem działalności handlowej lub zawodowej;  
11. „odbiorcy inni niż gospodarstwa domowe” oznaczają każdą osobę fizyczną lub
prawną kupującą energię elektryczną nie przeznaczoną na potrzeby własnego
gospodarstwa domowego i obejmuje producentów i odbiorców hurtowych;  
12. „uprawnieni odbiorcy” oznaczają odbiorców mających swobodę zakupu energii
elektrycznej od dostawcy, którego wybrali w rozumieniu art. 21 niniejszej
dyrektywy;  
13. „połączenia wzajemne” oznaczają wyposażenie stosowane do łączenia systemów
energii elektrycznej;
14. „system połączeń wzajemnych” oznacza system składający się z wielu systemów
przesyłowych i dystrybucyjnych połączonych ze sobą za pomocą jednego lub
wielu połączeń wzajemnych;
15. „linia bezpośrednia” oznacza albo linię elektryczną łączącą wydzielone miejsce
produkcji z wydzielonym odbiorcą lub linię elektryczną łączącą producenta
energii elektrycznej i przedsiębiorstwo dostarczające energię elektryczną dla
bezpośredniego zasilania ich własnych zakładów, spółek zależnych i
uprawnionych odbiorców;  
16. „pierwszeństwo gospodarcze” oznacza klasyfikację źródeł zaopatrzenia w energię
elektryczną zgodnie z kryteriami ekonomicznymi;
17. „usługi pomocnicze” oznaczają wszystkie usługi konieczne do działania systemu
przesyłowego lub dystrybucyjnego;
18. „użytkownik systemu” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną dostarczającą
lub pobierającą energię elektryczną z systemu przesyłowego lub
dystrybucyjnego;
19. „dostawa” oznacza sprzedaż, łącznie z odsprzedażą, energii elektrycznej
odbiorcom;  20. „zintegrowane przedsiębiorstwo energii elektrycznej” oznacza przedsiębiorstwo
zintegrowane pionowo lub poziomo;
21. „przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo” oznacza przedsiębiorstwo lub grupę
przedsiębiorstw, których wzajemne relacje są zdefiniowane w art. 3 ust. 3
rozporządzenia Rady (EWG) nr 4064/89 z dnia 21 grudnia 1989 r. w sprawie
kontroli koncentracji przedsiębiorstw8)
, a dane przedsiębiorstwo / grupa
realizuje co najmniej jedną z funkcji przesyłania lub dystrybucji i co najmniej
jedną z funkcji wytwarzania lub dostarczania energii elektrycznej;  
22. „przedsiębiorstwo powiązane” oznacza przedsiębiorstwa powiązane w
rozumieniu art.41 siódmej dyrektywy Rady 83/349/EWG z dnia 13 czerwca 1983
r. wydanej na podstawie art. 44 ust. 2 lit. g)* Traktatu w sprawie
skonsolidowanych sprawozdań finansowych9)
i/lub przedsiębiorstwa
stowarzyszone w rozumieniu art. 33 ust. 1 wymienionej dyrektywy i/lub
przedsiębiorstwa należące do tych samych akcjonariuszy;
23. „przedsiębiorstwo zintegrowane poziomo” oznacza przedsiębiorstwo spełniające
co najmniej jedną z funkcji wytwarzania na sprzedaż lub przesyłania, lub
dystrybucji energii elektrycznej, a także zajmujące się inną działalnością poza
sektorem energii elektrycznej;
24. „procedura przetargowa” oznacza procedurę, za pośrednictwem której
planowane dodatkowe zapotrzebowanie oraz konieczność wymiany zdolności
wytwórczych są pokrywane poprzez dostawy pochodzące z nowych lub
istniejących zdolności wytwórczych;
25. „planowanie długoterminowe” oznacza planowanie w perspektywie
długoterminowej potrzeby inwestowania w zdolności wytwórcze i przesyłowe
oraz dystrybucyjne, w celu zaspokojenia zapotrzebowania systemu na energię
elektryczną i zabezpieczenia dostaw energii dla odbiorców;
26. „mały system wydzielony” oznacza każdy system, który w 1996 r. osiągnął
zużycie mniejsze niż 3 000 GWh, w którym mniej niż 5% rocznego zużycia jest
uzyskiwane poprzez połączenie z innymi systemami;
27. „mikrosystem wydzielony” oznacza każdy system, który w 1996 r. osiągnął
zużycie mniejsze niż 500 GWh, w którym nie ma połączenia z innymi systemami;
28. „bezpieczeństwo” oznacza zarówno bezpieczeństwo zaopatrzenia i dostaw energii
elektrycznej jak i bezpieczeństwo techniczne;
29. „wydajność energetyczna / zarządzanie popytem” oznacza globalne lub
zintegrowane podejście zmierzające do oddziaływania na ilość i harmonogram
zużycia energii elektrycznej w celu zmniejszenia zużycia pierwotnej energii i
obciążeń szczytowych poprzez udzielanie pierwszeństwa inwestycjom w środki
poprawiające efektywność energetyczną, lub inne środki, takie jak
nieprzerywalne umowy na dostawy, wobec inwestycji zwiększających zdolność
wytwórczą, jeżeli te pierwsze działania są najbardziej skuteczną i efektywną
opcją, biorąc pod uwagę ich dodatni wpływ na środowisko wynikający ze
zmniejszonego zużycia energii, bezpieczeństwo dostaw i związane z tym aspekty
kosztów dystrybucji energii;  
30. „odnawialne źródła energii” oznacza odnawialne, niekopalne źródła energii
(energia wiatru, energia promieniowania słonecznego, energia geotermalna,
energia fal, prądów i pływów morskich, hydroenergia, energia pozyskiwana z
biomasy, gazu pochodzącego z wysypisk śmieci, oczyszczalni ścieków i ze źródeł
biologicznych (biogaz);  
31. „wytwarzanie rozproszone” oznacza elektrownię podłączoną do systemu
dystrybucyjnego. ROZDZIAŁ II  
OGÓLNE REGUŁY ORGANIZACJI SEKTORA
Artykuł 3
Obowiązek świadczenia usługi publicznej i ochrona odbiorców  
1. Państwa Członkowskie, na podstawie swej instytucjonalnej organizacji i w
poszanowaniu zasady pomocniczości, zapewniają, że przedsiębiorstwa energetyczne, bez
uszczerbku dla ust. 2, działają zgodnie z zasadami niniejszej dyrektywy, w celu
osiągnięcia konkurencyjnego, bezpiecznego i trwałego z punktu widzenia ochrony
środowiska rynku energii elektrycznej, i nie dyskryminują tych przedsiębiorstw w
zakresie praw lub obowiązków.
2. Uwzględniając w pełni odpowiednie przepisy Traktatu, w szczególności jego art. 86,
Państwa Członkowskie mogą w ogólnym interesie gospodarczym nałożyć na
przedsiębiorstwa sektora energii elektrycznej obowiązek świadczenia usługi publicznej,
które mogą odnosić się do bezpieczeństwa, w tym bezpieczeństwa dostaw, regularności,
jakości i ceny dostaw, a także ochrony środowiska łącznie z wydajnością energetyczną i
ochroną klimatu. Zobowiązania te są jasno określone, przejrzyste, niedyskryminacyjne,
sprawdzalne i gwarantują spółkom energetycznym UE równość dostępu do odbiorców
krajowych.. W odniesieniu do bezpieczeństwa dostaw, wydajności energetycznej /
zarządzania popytem i wypełniania celów ochrony środowiska, określonych w
niniejszym ustępie, Państwa Członkowskie mogą wprowadzić wykonanie planowania
długoterminowego, uwzględniając możliwość, iż o dostęp do systemu ubiegać się będą
strony trzecie.
3. Państwa Członkowskie zapewniają wszystkim odbiorcom będącym gospodarstwami
domowymi, a także, gdzie Państwa Członkowskie uznają to za stosowne, małym
przedsiębiorstwom (mianowicie przedsiębiorstwom zatrudniającym mniej niż 50 osób i
mającym obrót roczny lub bilans nieprzekraczający 10 millionów EUR), prawo do
korzystania z usługi powszechnej, to znaczy z prawa do dostaw energii elektrycznej o
określonej jakości na ich terytorium w rozsądnych cenach, łatwo i wyraźnie
porównywalnych i przejrzystych. Dla zapewnienia usługi powszechnej, Państwa
Członkowskie mogą wyznaczyć dostawcę awaryjnego. Państwa Członkowskie nakładają
na spółki dystrybucyjne obowiązek przyłączania odbiorców do ich sieci na warunkach i
według taryf ustalonych zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 23 ust. 2. Żadne
przepisy niniejszej dyrektywy nie stanowią przeszkody w działaniach Państw
Członkowskich zmierzających do wzmocnienia pozycji rynkowej małych i średnich
krajowych odbiorców poprzez wspieranie możliwości dobrowolnego łączenia
reprezentacji tej klasy odbiorców.
Akapit pierwszy zostaje wprowadzony w sposób przejrzysty i niedyskryminacyjny, a
także nie utrudnia otwarcia rynku przewidzianego w art. 21.
4. W przypadku występowania rekompensat finansowych, innych form rekompensat i
praw wyłącznych, które Państwo Członkowskie zagwarantowało za wypełnienie
zobowiązań wymienionych w ust. 2 i 3, działania te należy przeprowadzić w sposób
niedyskryminacyjny i przejrzysty.

Tagi: tania energia, energia tanio, energia taniej, tani prąd, prąd taniej